انبار اطلاعات

اگه يه خودکار داشتی که فقط اندازه ی نوشتن يک جمله جوهر داشت باهاش چی مينوشتی؟ خدايا دوست دارم

هميشه واسه گلي خاک گلدون باش که اگه به آسمون هم رسيد يادش باشه ريشش کجاست

سقف آرزوهایت را تا جائی بالا ببر كه بتوانی چراغی به آن نصب كنی

نماز وقت خداست انرا به ديگران ندهيم

نگاه ما به زندگي و کردار ما تعيين کننده ي حوادثي است که بر ما مي گذرد

احترام، همان عشق است در تنپوشی ساده

آدمی ساخته ی افکار خویش است فردا همان خواهی شد که امروز بدان فکر می کنی

کعبه را گفتم تو از خاکي منم خاک، چرا بايد به دور تو بگردم ؟ ندا آمد تو با پا آمدی بايد بگردی، برو با دل بيا، تا من بگردم

آدمها چه راحت با جابجايي يک نقطه از خدا جدا ميشوند

هیچ انسانی دوست ندارد بمیرد ، اما همه آنها دوست دارند به بهشت بروند، اما ای انسانها، برای رفتن به بهشت ، اول باید مرد

کاغذ سفيد را هر چه قدر هم که تميز و زيبا باشد کسي قاب نمي گيرد ، براي ماندگاري در ذهن ها بايد حرفي برای گفتن داشت

خدايا من اگر بد کنم تورا بنده ديگر بسيار است تو اگر با من مدارا نکنی مرا خدايي ديگر کجاست؟

بيهوده متاز که مقصد خاک است

خدایا ، من در كلبه فقیرانه خود چیزی دارم كه تو در عرش كبریایی خود نداری!

من تویی دارم ولی تو خودی نداری

+ نوشته شده در شنبه پانزدهم مهر ۱۳۹۱ساعت 10:14 توسط بچه خاکی |