بسم الله الرحمن الرحیم

( شکافتن قبر و مفقود بودن مرده لوطى )

ابوالفتوح رازى ، قاضى نعمان و ابوالقاسم کوفى آورده اند:

 در زمان حکومت عمر بن خطّاب ، غلامى را نزد او آوردند که مولاى خود را

کشته بود، عمر بدون آن که تحقیق و بررسى نماید، حکم قتل او را صادر کرد.

این خبر به امیرالمؤ منین علىّ علیه السلام رسید و شهود نیز شهادت

دادند؛ که این غلام مولاى خود را کشته است .

حضرت خطاب به غلام کرد و اظهار نمود: تو چه مى گوئى ؟

غلام در پاسخ گفت : بلى ، من او را کشته ام .

حضرت فرمود: براى چه او را کشته اى ؟

گفت : اربابم خواست به من تجاوز لواط کند ولى من نپذیرفتم ، و چون

خواست مرا مجبور کند، من او را از خود بر طرف ساختم ، ولیکن بار دیگر آمد

و به زور با من چنان عمل زشتى را مرتکب شد و من هم از روى غیرت و انتقام او را کشتم .

حضرت اظهار داشت : باید بر ادّعاى خود شاهد داشته باشى ؟

غلام عرض کرد: یا امیر المؤ منین ! در حالى که من در آن شب تنها بودم ،

چگونه مى توانم شاهد داشته باشم ؛ و او درب ها را بسته بود و من اختیارى از خود نداشتم .

امیر المؤ منین علىّ علیه السلام فرمود: چرا بر او حمله کردى و او را

کشتى ؟ آیا او از این عمل زشت پشیمان نشده بود؟ و آیا ندامت و توبه او را نشیندى ؟

غلام گفت : خیر، هیچ أ ثرى از آثار ندامت در او ندیدم .

حضرت با صداى بلند فرمود: اللّه اکبر! صداقت یا دروغ تو، هم اکنون روشن خواهد گشت .

بعد از آن دستور داد تا غلام را بازداشت نمایند و سپس به اولیاى مقتول

خطاب کرد و فرمود: سه روز که از دفن مرده گذشت ، جهت بیان و صدور  حکم مراجعه کنید.

چون روز سوّم فرا رسید، امام علىّ علیه السلام به همراه عمر و اولیاء

مقتول کنار قبر رفتند و حضرت دستور داد تا قبر را بشکافند؛ سپس ‍ اظهار

نمود: چنانچه جسد مرده موجود باشد، غلام دروغ گفته ؛ و اگر مفقود باشد

غلام ، صادق و راستگو است .

پس وقتى که قبر را شکافتند، جسد را در قبر نیافتند؛ و چون به حضرت علىّ

علیه السلام گزارش دادند که جسد در قبر نیست .

حضرت اظهار نمود: اللّه اکبر! به خدا قسم ! نه دروغ گفته ام و نه تکذیب

شده ام ، از پیغمبر خدا صلّى اللّه علیه و آله شنیدم که فرمود:

هر که از امّت من باشد و عمل زشت قوم لوط را انجام دهد که همانا به

وسبله فریب شیطان انجام مى دادند و بدون توبه از دنیا برود و او را دفن

کنند، بیش از سه روز در قبر نخواهد ماند؛ و او را با قوم لوط محشور مى

گردانند؛ و به عذاب سخت و دردناک الهى گرفتار خواهد گشت .

پس از آن ، حضرت امیر علیه السلام فرمود: غلام را آزاد کنید.⁽²⁶⁾